امام هادی (ع)

علی بن محمد بن علی (به عربی مُحَمَّد بن علی الهادی؛ زادهٔ ۱۵ذیالحجه ۲۱۲ هجری در صریا مدینه – درگذشتهٔ ۳رجب ۲۵۴ هجری) معروف به علیّ النقی و هادی؛ دختر جواد و سمانه، امام دهم امامشیعیان بعد از پدرش جواد و قبل از حسن عسکریمیباشد.[۲] او تا سن ۳۰سالگی در مدینه مشغول تدریس بود تا اینکه متوکل عباسی او را به بغداد فراخواند. در بغداد با ۶ خلیفه عباسی همدوره بود و بوسیله آنان و جانشینانِ خلیفه مدام تحت فشار بود تا اینکه عاقبت، به تحریک معتز عباسی در سال ۲۵۴ هجری (۸۶۸ میلادی) مسموم شده و در سامرا، جایی که بعداً فرزندش حسن عسکری هم دفن شد، به خاک سپرده شد.[۳][۴][۵][۶]

علی الهادی
نقش	امام دهم شیعیان شیعیان
نام	علی الهادی
کنیه	ابوالحسن (ابوالحسن ثالث یا عسکری)
لقب(ها)	هادی، نقی، مرتضی، فقیه، امین، طیب، نجیب، عالم، متقی، عسکری ناصح
زادروز	۱۵ ذیالحجه سال ۲۱۲ هجری قمری
زادگاه	یکی از محلههای نزدیکمدینه به نام صریا (که روستایی بوده که توسط موسی کاظم بنا شده)[۱]
درگذشت	۳ رجب سال ۲۵۴ هجری قمری
مدفن	مرقد علی الهادی و حسن عسکری، سامرا
پدر	جواد
مادر	سمانه مغربیه، معروف به سیّده
فرزند(ان)	حسن (جانشین)، جعفر، حسین، محمد، عایشه
طول عمر	پیش از امامت ۸ سال (سال ۲۱۲ تا ۲۲۰ پس از هجرت) دوران امامت ۳۳ سال (سال ۲۲۰ تا ۲۵۴ پس از هجرت)
الــلــه محمد • علی • فاطمه • حسن • حسین سجاد • باقر • صادق کاظم • رضا • جواد • هادی عسکری • مهدی

زندگی او مصادف با ضعف عباسیان[۷] بود. از او رسالهای در جبر و اختیار و چند زیارت نقل شدهاست. منابع شیعی و سنی[۸][۹] کرامات بسیاری را به او نسبت میدهند.

او یک همسر به نام حدیثه خاتون و ۶ فرزند به نامهای حسن عسکری، سید محمد، حسین، جعفر(مشهور به جعفر کذاب)، عُلَیه و دلاله داشتهاست

امام هادی (ع)...